We gaan op zoek naar gezelschap voor onze ezel Midas. Midas,die inmiddels 17 jaar is, overleefde onze 7 schapen en nadat een maand of wat geleden het laatste schaap was dood gegaan liep Midas alleen in de wei. In de zomermaanden krijgt hij altijd veel aandacht van bezoekers, maar nu het seizoen voorbij is moet hij zich wel eenzaam voelen. Ezels zijn tenslotte gezelschapsdieren.

De ooievaars zaten  in het begin van augustus ’s avonds met z’n drieën en later nog met z’n tweeën op het nest. De jonge ooievaar was aan het eind van augustus waarschijnlijk al vertrokken naar het verre zuiden. Gedurende een paar weken waren er heel veel, soms wel 25 of meer, waarschijnlijk jonge ooievaars te vinden in de weilanden net buiten Balkbrug. Ze waren zich waarschijnlijk aan het verzamelen voor de grote trek. De oude vogels zullen spoedig volgen. We hopen dat ze volgend jaar weer gezond en wel terug komen.

Een zeer drukke maand: alles moest er natuurlijk zo goed mogelijk uit zien als we op 1 juni open zouden gaan. Dus er is heel hard gewerkt om dat doel te bereiken. En, al zeg ik het zelf, de tuinen mochten gezien worden. Wel waren de nieuwe stukken distel- en heksentuin wat
kaal vanwege de nog jonge aanplant, maar die zal in de loop van de zomer wel uitdijen. Er kwam steeds meer in bloei en het geurlaantje was soms bedwelmend. Aan het eind van mei stonden de verschillende weigelia's en jasmijn of hierop lijkende struiken in bloei. Schitterend!
Het weer was eigenlijk prima om te werken, maar over het algemeen veel te droog, zodat we moesten sproeien. Zelfs de poel hebben we van water moeten voorzien om de waterplanten te laten overleven. Er stonden enkele planten met hun mandje boven water. Géén gezicht!
Gelukkig kwam er toen flink wat regen en daar waren we erg blij mee!
Dat wil zeggen... Ondertussen waren er jonge ooievaartjes geboren en op 27 mei zagen we er maar liefst drie! Enkele dagen later kwam dus die langverwachte regen en daarna hebben we nog maar een kleintje gezien. Als alles goed gaat wordt die in juni geringd, misschien wel op
zaterdag 19 juni wanneer het open tuinendag is. Dan zal het weer een feestelijke dag zijn met veel drukte, gratis toegang, gratis koffie/thee/fris en gratis verhalen. Bovendien is er in het theehuis en in de tuinen prachtig keramiek te bewonderen van Leo Woudwijk uit Drogteropslagen.

Wat een heerlijke maand; veel zon en veel prachtige werkdagen. Wel waren er nogal wat koude nachten, vaak met nachtvorst. Na wat regenbuien aan het begin van de maand viel er nauwelijks regen van enige betekenis en werd het erg droog. Toen het 28 april even flink geregend had kwamen vaste planten massaal in bloei en bomen en  struiken waren ineens echt groen. Zelfs de eiken stonden plotseling in blad. Helaas nam ook het aantal ongewenste kruiden toe. Met dagelijks uren wieden was het echt niet bij te houden.
De meeste fruitbomen stonden aan het eind van de maand te pronken in wit en roze. De kweepeer was een plaatje met de lichtroze bloemen. De grote oude kastanjeboom met z'n prachtige witte kaarsen stond te schitteren! Wat een prachtig gezicht! We hebben overigens ook een rood bloeiende kastanje, die wat later bloeit en lang niet zo indrukwekkend is. Het werd steeds mooier en kleuriger in de tuinen: in de vuurtuin stonden de Japanse kwee en de berberis linearifolia "Orange King" er nog steeds vurig bij, net als de malus. Verder was het in de tuinen een bonte mengeling van kleuren: het geel van narcissen, forsythia, kerria, doronicum, brem, gele dovenetel, verschillende soorten wolfsmelk, maar ook van stinkende gouwe en paardebloem, het roze van de heel lang bloeiende helleborus, clematis Montana, verschillende soorten koekoeksbloemen, longkruid, prunus, vroeg bloeiende smeerwortel, akelei, diverse geraniums, gebroken hartje en winterpostelein, het felroze van de sieraardbei "lipstick", het blauw van hondsdraf, kruipend zenegroen, longkruid, grote en kleine maagdenpalm, een andere akelei, (bos)hyacinten, vergeet-mij-nietjes en viooltjes, het (room- of spier-)wit van hyacinten, judaspenning, narcissen, sleedoorn, krentenstruik, vogelkers en vogelmelk, spirea, sering, rododendron, look zonder look, karwij, Roomse kervel, heuchera, lieve vrouwenbedstro, witte dovenetel, het paars van de gewone judaspenning, een andere maagdenpalm, een andere soort longkruid en een andere soort geranium, en het lila van sering en pinksterbloem. En dan heb ik het nog niet eens over die vele schattige voorjaarsbloeiertjes
in paars, roze, wit en geel en al die andere planten waar ik de namen niet van ken. De pinksterbloemen stonden er weer massaal, speciaal bij de poel. Daar zagen we ook weer de bijbehorende vlinder: het oranjetipje. Op diverse plaatsen ontrollen zich de varens. Alles wordt zo mooi; ik kan er geweldig van genieten! De dahliaknollen zitten weer in de grond om de tuinen over een week of wat van extra kleur te voorzien.
In de heksentuin, met heksen- en gifplanten, en de verplaatste disteltuin, waar naast distels ook andere planten te zien zullen zijn, ben ik voorlopig nog even bezig met de indeling, maar als we op 1 juni open gaan moet dat klaar zijn.
Willem is volop bezig in de moestuin. Het enige dat afgelopen maanden geoogst kon worden was de, nu inmiddels door geschoten, paarse broccoli. Rabarber en radijs zijn nu aan de beurt.
Hoewel de tuinen nog niet open zijn voor publiek hebben op Koninginnedag de eerste bezoekers, uiteraard op afspraak, een voorproefje kunnen krijgen. Ze troffen het geweldig met het weer en ze konden genieten van zon en kleur!

Bij onze dieren veranderde e.e.a.: ons enig overgebleven schaap van 10 jaar oud bleek ernstig ziek te zijn en moest een spuitje krijgen. Ezel Midas heeft nu geen gezelschap meer van een ander zoogdier. We moeten maar even afwachten hoe dat gaat. Tot nu toe lijkt het wel goed te gaan. Overigens waren ezel en schaap nooit erg dikke maatjes. Van vrienden kregen we een krielkipje dat bij hen als enige was overgebleven. Nu loopt ze bij soortgenoten en dat gaat, na enige aanpassingsmoeilijkheden, aardig goed. "Onze" ooievaars tenslotte kunnen elk moment ouders worden of misschien zijn ze dat al. De eerste week kun je hooguit door het gedrag van de ouderdieren vermoeden dat er jongen zijn, want die laten zich dan nog niet zien. We hopen dat het deze keer, na het drama van vorig jaar, goed gaat.
De komende maand moet er nog heel hard gewerkt worden om de tuinen zo mooi mogelijk aan de bezoekers te kunnen tonen. Vanaf 1 juni zijn we, steeds van 10 tot 17 uur, open op dinsdag en woensdag en eerste zaterdag en op zaterdag 19 juni wanneer het in de regio open
tuinendag. Op die vier zaterdagen zullen vertellers van vertelgroep "In Geuren en Kleuren" verhalen vertellen in de verhalentuin of bij minder goed weer in het schuurtheatertje.
We hopen in de maanden juni tot en met augustus weer veel tuinliefhebbers welkom te kunnen heten.

Na de zachte winter was het begin van maart nog wel een beetje fris met lichte nachtvorstjes, maar overdag was het al vaak zonnig en er was weinig sneeuw of regen. Wel hadden we af en toe stormachtig weer dat maakte dat de grond aan het eind van maart aardig droog werd.
De eerste wulp liet zich horen in het Reestdal! En op 10 maart zaten er nijlganzen op het ooievaarsnest. Even dacht ik ooievaars te zien, maar toen ik dichterbij kwam om ze te begroeten en ik hun onrust waarnam, zag ik dat deze vogels veel kleiner waren dan ooievaars.
Bovendien "onze" ooievaars kennen ons en zouden onverstoorbaar zijn blijven zitten. Op 11 maart zat er dan toch echt een ooievaar op het nest, maar het was er maar één... Daarna zagen we bijna een week helemaal geen ooievaar en we vreesden dat het dit jaar niets zou worden; het kon natuurlijk best dat een van de ooievaars op weg naar of van Spanje of  Afrika verongelukt zou zijn. Maar toen, op die heerlijk warme, prachtige woensdag 17 maart, was er weer een. En een dag later waren er twee. Wij zijn helemaal tevreden nu er gebroed wordt.
De tijd van sneeuwklokjes en krokussen is voorbij, maar narcissen, blauwe druifjes, hyacinten en andere kleurige bolgewasjes staan nog prachtig te bloeien. In de loop van de maand kwamen amandel, prunus, abrikoos, forsythia, sleedoorn en ribes tot bloei en veel struiken kregen een teer groen waasje. Wat is het voorjaar toch mooi met al dat prille groen en die ontluikende bloesem. Het maartse viooltje, dat vaak al in januari bloeit, was dit jaar pas in maart zover, volgens de naam dus op tijd. Het blauw en roze van longkruid, het blauw van maagdenpalm en het wit en geel van madeliefje fleurden de tuinen op. Verrast waren we toen we ontdekten dat de Canadese bloedwortel, waarvan in de winter alleen nog een stukje van de wortelknol net boven de grond te zien was, in bloei stond met vrij tere, witte, met een zweem roze bloeiende, bloemen.
De vuurtuin kreeg vurige accenten door de oranjerode bloei van de Japanse kwee en de berberis linearifolia "Orange King" en in de bostuin deden de bosanemoontjes het dit jaar heel goed.
Vlinders zagen we ook weer: kleine vos, citroenvlinder en dagpauwoog.
Het was een prima maand om te werken en dat deden we dus. Er is gesnoeid, gespit en gewied. In de bijen- en vlindertuin heb ik nog veel kweekgras gerooid tot het warmer werd en de bijen meer gingen  vliegen. Toen ben ik maar begonnen aan het schonen van de borders.
Dat is nog lang niet klaar. Ook de verplaatste disteltuin vraagt veel  aandacht en niet te vergeten de nieuwe heksentuin op de plaats van de oude disteltuin.
In de moestuin heeft Willem al het nodige gezaaid en in huis en in het kasje staan de kweekbakjes, veel vroeger dan andere jaren.

Het leek echt lente. De vaste planten en bolgewasjes maakten een groeispurt, de vogels floten en de bijen vlogen, de toverhazelaar stond nog steeds in volle pracht, net als de viburnum, de gele kornoelje, de verschillende soorten helleborus, maagdenpalm, botanische en andere
krokussen en sneeuwklokjes. Je werd er vrolijk van. Zou er echt nog winter komen? We konden het haast niet meer geloven. Ja, af en toe hadden we een sneeuwbuitje en wat hagel.
Nat was het overigens wel. Het regende veel en op ons verdiepte terras stond een laagje water; zelfs onze kelder was een beetje vochtig. Op 15 februari zagen we een groep ganzen naar het zuiden trekken. Zou er toch nog een koude periode aankomen?
In de tweede helft van de maand werd het inderdaad nog een beetje winter: ‘s nachts lichte en zelfs een enkele keer matige vorst, sneeuw en hagel en vaak een gure oostenwind. De grond was soms bevroren en de sneeuw bleef dagen liggen. Het onkruid wieden was een poosje niet mogelijk. Ik heb in de koude periode voor de bijenkasten een heel stuk van kweekgras en ander ongewenst kruid ontdaan (de komende tijd moet natuurlijk nog blijken of ik alle wortels heb verwijderd en dat is haast onmogelijk).
Deze maand hebben we weer kunnen genieten van de vele vogels die zich te goed deden bij de voederplek voor het keukenraam. Toen het kouder werd zagen we eindelijk weer roodborst en winterkoninkje en ook een paar staartmezen. Op een dag landde er een roofvogel op de buitentafel, waarschijnlijk een sperwer. Turkse tortels en Vlaamse gaaien laten zich meestal niet zo dicht bij huis zien, maar er zijn er wel veel.
Om schade aan de tuinen te voorkomen zitten onze kippen weer in hun (ruime) ren; ze deden zich te goed aan al het jonge groen dat boven de grond kwam en krabden de bolletjes van sneeuwklokjes en krokussen los. De parelhoenders, die minder vernielzuchtig zijn mogen wel los lopen. Toen onze ezel Midas laatst uit z'n wei ontsnapte ging hij in ons bosje meteen de frisgroene boshyacinthen te lijf. Het kostte grote moeite om hem van dit smakelijke hapje vandaan te trekken. Ik begrijp hem wel: in z'n wei groeit nauwelijks nog gras en de hele winter alleen hooi en stro gaat ook vervelen!
De komende maand zal de lente echt doorbreken en we kijken er verlangend naar uit. Binnen enkele dagen hopen we onze ooievaars weer te kunnen begroeten: in 2003 was het op 7 maart  en in 2002 op 8 maart dat we ze voor het eerst weer zagen.

Ondanks al deze minder goede weersomstandigheden hadden we toch ook nog een aantal betere dagen: droog, soms met een stralende zon. Hoewel soms koud, waren die dagen heerlijk om buiten te werken. Een groot aantal bomen hebben we al gesnoeid, de takkenbergen zijn opgeruimd en het reuzenriet is gekortwiekt.

Inmiddels zijn al veel vaste planten boven de grond verschenen. Ook sneeuwklokjes en krokussen staan klaar om de tuinen op te fleuren. Winterakonietjes bloeiden afgelopen maand uitbundig en hier en daar stond de paarse dovenetel te bloeien, net als het driekleurig viooltje. We verwerkten de eerste jonge brandnetels in de soep. De toverhazelaar kwam tot volle bloei en was een plaatje! Nu zal de gele kornoelje wel gauw gaan bloeien; het is nog een jonge boom, maar de vorm is mooi.

De grote bonte specht die zich vorige maand gedurende een paar weken aan het pindasnoer te goed deed hebben we helaas (nog) niet teruggezien. Misschien viel hij ten prooi aan een van de roofvogels die hier in de buurt rondvliegen? De Turkse tortels kwamen wel langs, met z'n drieën deze keer, net als twee houtduiven, een paar huismussen en nog heel veel andere hongerige vogels.

Welkom
Hoofdmenu
Open Dag
Agenda
Expositie
Speurneuzenpad
Diverse tuinen
Plattegrond
Routebeschrijving
Bed&Breakfast
Vakantieverblijf
Wandelen met gids
Vrienden van de Kruidenhoeve
Rustpunt
Gastenboek
Links