Het logo van De Kruidenhoeve

Welkom
Hoofdmenu
OER-koken ANDERS
Arrangementen
Agenda 2016
Expositie 2016
SpeurNeuzenPad
Diverse tuinen
Plattegrond
Routebeschrijving
Bed&Breakfast
Vakantieverblijf
Wandelmogelijkheden
Anbi Donatie
Vrienden van de Kruidenhoeve
Rustpunt
Links
STICHTING
DE KRUIDENHOEVE
(Anneke en Willem Smits)

Den Oosterhuis 10, 7707 PE Balkbrug (O)

Telefoon 0523-656049
of zend een emailbericht

        

 

NIEUWSBRIEF
Naam:  
E-mailadres:  
verzoekt toezending van de maandelijkse Nieuwsbrief van de Kruidenhoeve

 

 

 

 

 

 

                          


De Kruidenhoeve Actueel  (meest actuele bovenaan)

Op deze pagina wordt een overzicht gegeven van de actuele situatie rond de Kruidenhoeve.
Wilt u van voorgaande belevenissen kennis nemen dan kunt u daarvoor in het archief terecht:

       

2016

2015 2014 2013 2012 2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

2003

2002

2001
 
december 2009

De laatste maand van het jaar was er één van grote meteorologische tegenstellingen: was het in de eerste helft nog zacht; het gras groeide nog,  er bloeiden nog veel planten en er was een kip die af en toe een ei legde, in de tweede helft werd het echt winter met soms strenge vorst in de nacht en bergen sneeuw. Eindelijk hadden we weer eens een min of meer witte kerst: ’s morgens sneeuwde het en ’s middags viel de dooi in. Even werd weer alles groen, kregen we een dag van berijpte bomen en toen weer sneeuw. Met de kleinkinderen hebben we gelanglauft rond de boerderij en in het Reestdal. De logees rond de feestdagen genoten van de sneeuw en het extra idyllische landschap. Oudejaarsavond en nacht baadde het besneeuwde landschap in een blauwachtig licht. Sprookjesachtig!

In de eerste week van december gingen er enkele dagen na elkaar 2 oude kippen dood. We hebben er meteen een paar nieuwe bij gekocht; 4 Brahma’s, grote, gezellige en rustige kippen. Kleindochter Luca ging ze meteen “trainen”, dat wil zeggen: tam maken zodat ze uit haar hand willen eten en geaaid kunnen worden. En dat lukte dus. Ze werden ook van eigentijdse namen voorzien: Sissi (nou ja, eigentijds….), Cola, Cassis en Ice tea.

We hebben in de tuin weinig kunnen doen, maar net voor de vorst heb ik nog wel de oude takken van de Japanse wijnbes verwijderd en de jonge takken aangebonden.

De zondagavond voor kerst mocht ezel Midas weer meelopen tijdens “kerst met een knipoog” in een besneeuwd Reestdal en wij mochten hem, uitgedost in oudtestamentische (….?, maar vooral warme) kleding, begeleiden om de acteurs langs de route te voorzien van warme chocolademelk of glühwein. Midas werkte goed mee en kreeg veel aandacht.
 

november 2009

Er valt niet zo heel veel te vertellen. Blad ruimen, snoeien en weer bladruimen, dat was en is nog steeds het belangrijkste tuinwerk. November was naast erg zacht ook nat en er was heel veel wind. De laatste week, behalve dan de laatste dag van de maand toen het mooi helder weer was, was het ronduit guur. De bijgaande foto’s zijn in de eerste week van de maand genomen, maar ook aan het eind van de maand bloeiden er nog verschillende soorten rozen (door de harde wind geen foto’s), moederkruid, zeepkruid, madeliefjes, kaasjeskruid, goudsbloemen, chrysanten en we eten nog steeds verse groenten uit eigen tuin.

Het was vaak mooi werk- of wandelweer. Zo kwamen op de laatste zondag wandelaars ons Rustpunt bezoeken voor een kopje koffie (self service) en nadat ze vertrokken waren hoorden we ineens een midwinterhoorn. Het bleek een van de wandelaars te zijn die zich tijdens de wandeling op verschillende plekken had laten horen en nu na afloop ook op zijn hoorn blies (net weer geen fototoestel bij de hand). Het was hier een niet eerder gehoord geluid. Het midwinterhoorn blazen mag alleen in de adventtijd plaatsvinden en het was de eerste adventzondag. Vandaar…

De wandelaars liepen een route met GPS. Die hadden ze van internet geplukt en ze hadden zich laten inspireren door het “waar gebeurde” verhaal van Bram, de Joodse marskramer die ooit bij het Jodenvonder over het riviertje de Reest, zou zijn verdronken. Dit verhaal is te horen en te zien op www.mysteriesvanhetreestdal.nl en wordt door mij, Anneke, verteld. 

oktober 2009

Het was goed werken in oktober; snoeien, blad ruimen, planten en verplanten.

We werden in de eerste helft wel overvallen door nachtvorst. Twee nachten onder nul! Oei! Natuurlijk hadden we nog snel allerlei vorstgevoelige planten uit de tuin gehaald, voor de kas gezet en toegedekt met vliesdoek. Deze planten leden niet onder de vorst. De dahlia’s echter en nog wat andere planten die er nog mooi bij stonden lieten het meteen afweten en stortten ter aarde. De dahliaknollen zijn inmiddels uit de grond, gedroogd en vorstvrij in de kelder opgeborgen.

De walnoten zijn gedroogd, alle kweeperen en appels geplukt, de laatste droogbonen geplukt en gedroogd en zo nog wat klusjes. De kippen lopen weer een paar maanden los en ze maken er een echte bende van. Het blad ruimen is in volle gang en snoeien kunnen we ook volop.
De tuin is getooid met mooie herfsttinten en we kunnen al aardig door het struikgewas heenkijken. Je kunt merken dat we de winter tegemoet gaan, niet in het minst omdat de wintertijd zijn intrede heeft gedaan.
Maar… stilzitten is er voorlopig nog niet bij!

september 2009

Een prachtige maand sloot het actieve tuinseizoen af. Het was een maand van veel zon, redelijk wat vlinders, niet al te veel wespen, wel hoornaars, en heel veel vliegen.
De oude ooievaars zijn inmiddels ook vertrokken; we zagen op 7 september nog één ooievaar op het nest zitten.

Wat de activiteiten van september betreft: op 5 september stond er een creatieve workshop gepland die wegens te weinig belangstelling helaas niet door kon gaan.
De egelmiddag voor kinderen met hun ouders ging wel door. Het weer was prima en de kinderen en hun ouders deden enthousiast mee aan de speurtocht nadat ze van Hillie Waning het nodige over egels te weten waren gekomen. In de pauze maakten de kinderen met behulp van ontbijtkoek, zoute stengeltjes en rozijntjes mooie egeltjes die ze later opaten of mee naar huis namen. Behalve met de nodige informatie over egels gingen de kinderen met zakken vol eikels en kastanjes naar huis. Het was een geslaagde middag!

Op 20 september werd het seizoen afgesloten met een optreden van popkoor
S(w)ingTime onder leiding van Luko Hans, geen onbekende bij De Kruidenhoeve. Het werd een mooi optreden, deze keer met solisten Mariska (winnares van de Voartse Voce Particulare), Herward en met een viertal dames: Mariska, Beppie, Betsie en Ginie.

De tuinen gaan er wat herfstig uitzien. De vuurtuin is nog erg vurig en zo hoort het ook. De sierappeltjes en onder andere lampionnetjes en dahlia’s zorgen voor het kleurige geheel. We rapen volop noten en van de valappels maken we appelmoes. Heel grote kastanjes en eikels vallen in grote aantallen, net als dorre bladeren. De druiven zijn bijna op. De gele en rode herfstframbozen doen het nog prima. De amandelen en mispels schieten ook al op. De kweepeer draagt enorm veel bijna rijpe vruchten. De moestuin voorziet ons dagelijks van heerlijke verse groenten.

Er is weer een parelhoender verdwenen; er zijn er nu nog zeven. De witte parelhoender met de manke poot huppelt nog steeds rond, hoewel dit dier voor roofvogels een gemakkelijke prooi moet zijn. Stiefmoeder krielkip zien we al een tijdje niet meer. Wordt er nu toch (en dus veel te laat) gebroed of zou er iets anders aan de hand zijn?
 

augustus 2009

Wat een heerlijke maand: augustus laat vooral het gevoel achter warm en zonnig te zijn geweest! Omdat er toch op z’n tijd een buitje viel hebben we nauwelijks hoeven sproeien. Sommige dagen waren echter zo heet dat bezoekers het lieten afweten.
Op zaterdag 1 augustus hebben we met behulp van batdetectors rond De Kruidenhoeve een vleermuisexcursie gehad. Hillie Waning liet 22 mensen de grootoorvleermuis, de laatvlieger en de dwergvleermuis ontdekken. Erg leuk!
De tuin raakte aan het eind van de maand hier en daar al wat “over de top”. Veel planten waren erg uitgegroeid. Misschien dat ze door het warme voorjaar eerder uitgegroeid en -gebloeid raakten. Toch valt er ook nu nog een heleboel te genieten. De dahlia’s staan er nu prachtig bij en ook het loodkruid met zijn helder blauwe bloemetjes.
Fruit hangt rijp of bijna rijp aan de bomen en het lijkt dat we weer erg veel noten krijgen. Het is een mooi gezicht. De wespen bijten helaas het schilletje van de heerlijke pruimen “Reine Victoria” stuk waardoor zij en ook andere beestjes zich te goed kunnen doen aan het sap. We moeten er echt op tijd bij zijn om nog wat te redden! Dit jaar zien we geregeld hoornaars, net grote wespen. Ze zijn niet kwaadaardig, maar wel indrukwekkend. Wespen hebben we niet erg veel, wel grote aantallen vliegen!
De bijen doen het dit jaar goed. Niet alleen hebben alle drie de volken de winter overleefd maar met een paar zwermen erbij hebben we nu 6 kasten en we hebben honing kunnen slingeren.
De moestuin levert ons heel veel soorten groenten op: behalve andijvie, sla, worteltjes en verschillende soorten bonen ook snijbiet in diverse kleuren, courgettes, paksoi en pompoenen.
Op zaterdagavond 22 augustus beleefden we het traditionele zomeravondconcert met pianist Luko Hans en fluitiste Eliene Schuinder. Het was als vanouds: geweldig! Het was een avond met een heldere sterrenlucht en de temperatuur daalde snel. De meeste muziekliefhebbers hadden zich warm aangekleed en velen hadden ook nog een plaid, of iets dergelijks, bij zich en dat was zeker niet overdreven.
Van de parelhoenders is er toch een verdwenen en kuikens kwamen er niet.
De ooievaars lieten zich niet meer zo heel vaak zien. Op 22 augustus hadden zich heel veel jonge ooievaars verzameld in de weilanden en die zijn intussen vertrokken naar het zuiden. Diezelfde avond zaten de oude ooievaars weer op het nest om nog een poosje te blijven. Zij gaan begin september weg.
De foto’s van het concert en de ooievaars zijn van de hand van Gert Vogelzang.
 

juli 2009

Eigenlijk was het een rustige maand met als activiteiten alleen de wandeltochten met gids Tineke. De wandelaars kwamen uitermate tevreden terug van hun tochten door het mooie Reestgebied!
De tuinen werden vol en kwamen goed op kleur. Vooral de vuurtuin werd mooi vurig. En dankzij de talrijke regenbuien, soms met hagel en onweer, hoefden we niet te sproeien en bleef het gras grasgroen zoals het hoort. Menige groep bezoekers moesten we rondleiden van onder de paraplu. Het was groeizaam weer. Er moest op sommige plaatsen bijna wekelijks gesnoeid worden. Het is een goed fruitjaar: bessen, perziken en abrikozen aten/eten we volop en ook de moestuin levert veel op. En natuurlijk: ook het onkruid deed/doet het goed! Tussen de regendagen door beleefden we prachtige dagen; soms was het zelfs zo warm dat zich maar weinig bezoekers meldden. Op zulke dagen zochten de koeien van onze buren beschutting in de schaduw vlak achter het theehuis; een schitterend gezicht! De jonge ooievaars groeiden voorspoedig en op 11 juli ontdekten we voor het eerst dat ze van het nest af waren. We zien ze steeds minder vaak maar ’s avonds strijken ze nog steeds neer op het nest. Binnenkort zullen ze voorgoed verdwijnen als ze naar het zuiden trekken.
De afgelopen maand, maar ook in juni, zagen we gelukkig redelijk veel vlindersoorten. Vogels laten zich bij ons altijd zien en in vele toonaarden horen! Roofvogels zien en horen we heel vaak. Reeën in het Reestdal achter de tuinen zijn geen uitzondering en laten zich geregeld bekijken, soms midden op de dag. En dan hebben we binnen de omheining van de tuinen nog onze eigen dieren, kortom: er is hier altijd genoeg te zien en te beleven!

Dit seizoen hebben we nog de volgende activiteiten:
(de vleermuisexcursie op 1 augustus is inmiddels al geweest)
22 augustus- zomeravondconcert met Luko Hans en Eliene Schuindere
5 september- creatieve workshop met Ineke Helsdingen
16 september- egelmiddag voor kinderen
20 september- concert S(w)ingTime
 

juni 2009
 

Juni begon zonnig, maar de wind bleef koud uit het Noordoosten waaien.

Meteen de eerste week was het al druk met groepen voor een uitgebreide rondleiding.

Op 6 juni was het vertelzaterdag en werden door Annemieke en Wim de 2 jonge ooievaars geringd. De oudste kreeg ringnummer 9464 en woog 2700 gram en de jongste, nummer 9463, woog 2500 gram. We hebben de jongen nog niet zien vliegen.

Op 9 juni was RTV-Oost in het dorp Balkbrug; ’s morgens kregen we bezoek van radio en ’s middags televisie. Het programma werd enkele keren die dag uitgezonden. Altijd leuk!

Willem, zoon Theo met vriendin Christy,Tineke en ik werkten hard vanwege de komende Open Dag die voor het tweede jaar samen met een aantal buurtactiviteiten tot Buurtevenement was verheven. Alles moest er natuurlijk spic-en-span uitzien!

Ondertussen kwamen de tuinclubs van heinde en verre op hun tuinreizen ook De Kruidenhoeve bezoeken. Zo kwam er een bus uit Den Haag helemaal tot aan de boerderij rijden… Hoe hier te keren? Maar de buschauffeur was een relaxte man en met de nodige moeite wist hij toch de bus zonder schade te keren. Pak van ons hart!

Een ander groepje, ouderen in dit geval, had een bijzonder probleem: van een van de rolstoelen die uit het verzorgingstehuis was meegenomen bleek een klein voorwieltje te ontbreken… De 86 jarige vrouw, die nu geen vervoer had, vroeg om een kruiwagen en die hadden we natuurlijk! Die kruiwagen was in het verleden voor specie gebruikt en zag er dus niet uit! Eerst legden we er een plastic zeil in, daarna een dik kussen van een tuinstoel, nog wat kussentjes voor in de rug en toen werd mevrouw “neergelaten” in de kruiwagen. Onder haar knieën deed het nog pijn dus daar moest ook nog een kussentje aan te pas komen en zo ging het gezelschap ouderen (drie personen waren boven de 90 en één was er zelfs 96 jaar!) aan de rondwandeling beginnen. Het ging allemaal goed, maar de vrouw van de kruiwagen was toch blij dat ze weer kon overstappen in de gammele rolstoel: zat toch prettiger!

Op 20 juni hadden we dan de Open Dag met in de ochtend de ene bui na de andere; tussendoor ook wel zon. Er was in de ochtend dan ook niet heel druk, maar ’s middags werd het droog en kwamen de mensen, op alle weersomstandigheden voorbereid, toch nog. Men vond de tuinen prachtig en men had ook belangstelling voor de demonstratie van keramiste Trix Rens en voor Ineke Helsdingen met assistente Lies die lieten zien hoe je met betrekkelijk eenvoudige materialen erg veel leuk dingen kon maken, zoals bijvoorbeeld een uniek dienblad (workshop 5 september). Vorig jaar werden we verrast door een grote familie die met tractor en een wagen erachter onze tuinen kwamen bekijken. Dit jaar kwam de schoonfamilie ons bezoeken, met dezelfde wagen, achter dezelfde trekker.

’s Avonds trad het Tuinkoor op nadat het maandenlang had gerepeteerd op een afwisselend programma dat door het publiek, voorzien van paraplu en regenjas, erg werd gewaardeerd. Het bleef gelukkig droog en het was ook niet zo koud als de avond ervoor tijdens de generale repetitie. Dankzij de hulp van Tineke en Piet verliep een en ander uitstekend.

Terugblik met Tineke Poortman op  het buurtevenement Tuin-Kunst-Techniek in Den Oosterhuis

De volgende dag kregen we nog regen en een fikse hagelbui te verwerken, maar daarna begon een droge periode en werd het heel, soms tropisch, warm!  Dankzij onze bron hebben we veel planten het leven gered!
 

mei 2009

Een heleboel nieuws deze maand.

Wat kwam er veel in bloei! Alles leek eerder te zijn dan andere jaren of was het verbeelding? In ieder geval bloeide onze oude kastanjeboom van ongeveer 90 jaar oud wel 2 weken eerder. Eind april stond de boom al volop in bloei; het was weer een plaatje! Het lijkt goed te gaan met de boom. Al een jaar of 4 heeft de kastanje last van de kastanjebloedziekte. Willem zocht heel Internet af naar een middel dat hiertegen zou kunnen helpen. We probeerden het met een energiemiddel waarvan we 1 à 2 druppels in een gieter met 10 liter water deden. Volgens een vast ritueel liepen we iedere dag een rondje om de boom terwijl we de gieter leegden aan zijn voeten. Was het de aandacht of het middel? We weten het niet, maar de boom heeft zich aardig hersteld. We zijn nu eens een poosje gestopt om te kijken of hij het zelf weer kan.

De tuinen werden steeds mooier en voller. Veel kleur van bloeiende struiken en bomen, de eerste rozen en klaprozen. Het ongewenste kruid stak ook weer flink de kop op. Op sommige plaatsen heb ik het zevenblad trachten te verwijderen door de vaste planten uit te graven, de wortels ervan te ontdoen van zevenbladwortels, de planten tijdelijk in water te zetten en gedurende een aantal dagen de grond vrij te maken van zevenbladwortels. Wat een werk! In de rest van de tuin gebeurde  er ondertussen niets. Als ik zo door zou gaan zou de rest van de tuin overwoekerd worden door ander ongewenst kruid en daarom ben ik met mijn zevenbladmissie na een paar dagen gestopt.
Deze maand zagen we veel meer vlinders dan de vorige maand toen zich vrijwel uitsluitend oranjetipjes lieten zien. Er waren ook veel broedende en jonge vogels.

In de moestuin is Willem zeer druk geweest met de nog kleine groenteplantjes, maar de kropjes sla en de aparte en bijna vergeten groenten doen het nu heel goed. Wel zijn we onze prachtige kardoenplanten kwijt; helaas bevroren…. En door de vorst zijn we wel meer kwijtgeraakt. Andere planten doen het dit jaar juist weer heel goed. Een tuin blijft verrassen!

Begin mei zagen we een kopje van een jonge ooievaar boven het nest uitsteken. Er bleken twee jongen te zijn en het gaat goed met ze. Ze doen al een poosje vliegoefeningen en ze worden zaterdag 6 juni tussen ongeveer kwart voor twee en kwart over twee geringd. Het is erg leuk om dat een keer mee te maken. Dus mensen, kom langs; de tuinen zijn die dag ook open.

De parelhoenders hebben een “nieuw” lid in de familie. Het is ongeveer 1 ½ jaar geleden dat we zeer royaal in de parelhoenderkuikens zaten. Van nature gingen er veel dood omdat het al laat in het jaar was en van degenen die overbleven hebben we er enkele weggegeven. Vier jonge pareltjes kwamen terecht bij mensen in de buurt. Er bleef er uiteindelijk maar een in leven. Dit beestje kwam bij een kippenfamilie te wonen. Ze –het bleek later een hen te zijn- werd na verloop van tijd geheel opgenomen door de familie kip, deelde met hen ruimte en voer en zat ’s nachts samen met hen op stok, maar de nieuwe eigenaars hadden toch het gevoel dat het beestje niet gelukkig was zonder soortgenoten. Men besloot dat deze parelhoender maar terug moest naar De Kruidenhoeve. Zo werd ze op een avond in een doosje bij ons afgeleverd en in het donker op stok gezet tussen de parelhoenders en stiefmoeder kip. De volgende dag liep ze net als de andere parelhoenders buiten. Haar soortgenoten deden erg lelijk tegen haar, maar moeder kip ontfermde zich over de nieuweling en gedurende enige weken liep ze, samen met het manke witte parelhoendertje, die overigens nog steeds heel dapper meehipt, onder de hoede van moeder kip. Inmiddels wordt ze geheel geaccepteerd door haar eigen familie en kunnen we niet meer zien welke de nieuweling is. Dat gaat dus goed.
De eerste kinderen hebben alweer enthousiast het SpeurNeuzenPad gelopen.
Er is de laatste maanden door ons, maar ook door enkele hulpen, hard gewerkt om de tuinen er zo mooi mogelijk te laten uitzien en dat is aardig gelukt. We rekenen er dan ook op dat velen de weg naar De Kruidenhoeve zullen weten te vinden om te genieten van de geuren, vogels, vlinders, bloemen-, kleurenpracht.

Op 20 juni is de Open Dag van 10 tot 17 uur, een evenement dat samen met buurtgenoten is opgezet. Op Den Oosterhuis in Balkbrug zijn die dag, dicht bij elkaar, 5 adressen te bezoeken van buurtgenoten die elk hun eigen specialiteit hebben op het gebied van tuin, kunst of techniek. De folder kunt u hier downloaden  Vorig jaar was het een geweldig festijn en dat wordt het vast weer. ’s Avonds om 20.00 uur is er in de Tuinen van De Kruidenhoeve, net als andere jaren, een muzikale rondwandeling met medewerking van het Tuinkoor. Deze avond is, net als de gezamenlijke open dag, vrij toegankelijk.

Jammer is dat de expositie van natuurfotografe Simone Broeksema door omstandigheden niet door kon gaan, maar gelukkig hebben we leden van werkgroep natuurfotografie N.O. Overijssel bereid gevonden een aantal van hun natuurfoto’s tentoon te stellen. De keramiekexpositie van Trix Rens is tijdens openingstijden van De Kruidenhoeve nog te zien t/m 16 september.
 

april 2009

Begin april kwamen Joop en Lex weer helpen de enorme hoeveelheden blad uit de borders te verwijderen. Dat ruimde mooi op!

Rond Pasen werd het dan eindelijk echt lente!

Waren voor die tijd de bomen kaal en bloeiden er alleen bolgewassen, aangevuld met anemoontjes en speenkruid, plotseling was binnen enkele dagen de hele tuin groen, bloeiden bijna alle fruitbomen en kwamen al heel veel vaste planten tot bloei. Wat een wonder, die natuur!

Ook pinkster- en paardebloemen, hondsdraf, het onvermijdelijke zevenblad, brandnetels, bramen en winde kwamen explosief tevoorschijn. Waar te beginnen? Het is ieder jaar een strijd die gestreden moet worden.

Het gras dat door mollen ernstig was geruïneerd moest hier en daar opnieuw worden ingezaaid en gelukkig- na een lange droge periode- kwam er in de laatste week wat regen en zagen we de sprietjes groeien.

Rond 25 april kropen er jonge ooievaartjes uit de eieren. Dat wil zeggen: uit het gedrag van de ouders konden we opmaken dat er jongen waren.

Het Tuinkoor, dat wekelijks repeteert, trad 19 april op in een bejaardenhuis. We hadden een speciaal programma samengesteld van leuke meezingers en luisterliedjes. Het optreden werd zeer gewaardeerd!

Het laatste weekend van de maand kwam er een groep wandelaars die vanaf De Kruidenhoeve lange wandeltochten ging maken met Tineke als gids. Men was enthousiast over de locatie van De Kruidenhoeve en de prachtige omgeving! En terecht!

maart 2009

Op zondagmiddag 1 maart hadden we het bijna-lente-concert. Het werd een prachtig concert en de muziekliefhebbers die afkwamen op dit huiskamerconcert hebben genoten van de prachtige muziek, gespeeld door Luko Hans, piano, en Eliene Schuinder, fluit. De koffie/thee in de pauze en de soep na afloop in het theehuis liet men zich ook goed smaken.

Het was dan wel bijna lente, maar echt lente wilde het maar niet worden. Er was vrij veel regenachtig weer, vaak met zeer koude wind. ’s Nachts hadden we vaak lichte nachtvorst en anders wel temperaturen maar net boven het vriespunt. Toch beleefden we een paar dagen dat het echt lente leek, zeker de laatste dagen van maart. We koesterden ons tijdens tuinwerkzaamheden in het zonnetje, genoten van het fluiten van de vogels, het geklepper van de ooievaars, van de zoemende bijen en een enkele vlinder.

Naast een overvloed aan krokussen die er tijdens de zonnige periodes feestelijk bij stonden, net als narcissen en andere bolgewassen, waren er bosanemoontjes, viburnum, ribes, forsythia, gele kornoelje en nog veel meer bloemen die de tuin opfleurden.

De vaste planten lopen nu snel uit en ook het zevenblad en hondsdraf proberen weer bezit te nemen van de tuinbodem. Dat betekent dus veel wieden en dat terwijl het snoeiwerk nog lang niet klaar is en ook de borders nog niet van alle blad zijn ontdaan.

In de moestuin is Willem flink aan het spitten, bemesten en zaaien geweest. Ik ben de laatste week nauwelijks in de tuin bezig geweest. Ik vond het te guur en te nat. Ik heb me in huis beziggehouden met allerlei achterstallige klusjes; ook nuttig. Ook ben  ik, samen met Jan, bezig geweest met de website en de nieuwe folder.

 De jonge parelhoendertjes leven nog steeds, hoewel het witte beestje met zijn rare scheve poot en dito lijfje wel geen blijvertje zal zijn. Toch hipt hij/zij dapper achter de anderen aan. De jongen zijn flink gegroeid en lopen nog steeds bij stiefmoeder kip maar ook steeds vaker in de buurt van de oude parelhoenders die het jonge grut nu lijken te accepteren. 

Ik schreef al dat ik ongerust was omdat onze ooievaars maar niet terug kwamen. Vorig jaar waren ze er op respectievelijk 21 en 22 februari. Toen ik op dinsdagochtend 3 maart uit het dorp kwam zag ik twee parende ooievaars op het nest. Dat zat dus wel goed. Ik was opgelucht dat ze er weer waren! De volgende dag kwam buurman-boer Ronnie langs om te vertellen dat hij de restanten van een dode ooievaar had gevonden in het Reestdal achter zijn boerderij. Het waren alleen nog kale botten die verspreid over het gras lagen wat er op zou kunnen duiden dat het beest door een vos of een roofvogel uit elkaar was getrokken. Vorig najaar had hij, hij dacht eind september wanneer alle ooievaars al naar het zuiden zijn vertrokken, nog een ooievaar in het Reestland zien lopen. Waarschijnlijk was die gewond of ziek.

Het nummer van de ring gaven we door aan Wim en Annemieke die jaarlijks de jonge ooievaars komen ringen. Wat bleek? De dode ooievaar bleek een van onze “eigen” ooievaars te zijn die al een aantal jaren op het nest achter De Kruidenhoeve had gebroed. Toch zitten er nu twee ooievaars op het nest. Dat betekent dus dat er tenminste een “nieuwe” is. Er wordt trouwens al gebroed, vermoedelijk vanaf zaterdag 21 maart.

De foto’s van deze maand, uitgezonderd de ooievaar en de sneeuwklokjes, zijn van Simone Broeksema die komende zomer, samen met keramiste Trix Rens, zal exposeren in het theehuis van De Kruidenhoeve.

 

februari 2009

Zo zonnig als januari was zo somber was februari. Het schijnt dat de lente weken later komt dan andere jaren! Het motregende vrij vaak en het bleef maar te koud. Toch was het voorjaar in aantocht: de toverhazelaars bloeiden volop, de helleborussen openden voorzichtig hun bloemknoppen, sneeuwklokjes stonden massaal te bloeien en de krokussen bijna.

De ooievaars lieten zich nog niet zien. Ze zullen toch wel komen?

Voordat op zondag 1 maart het huiskamerconcert zou plaatsvinden moesten de kippen terug in de ren na een winter van vrijheid. Al het blad kon nu van het gras af worden geharkt. Tineke en ik zijn daar erg druk mee in de weer geweest; kruiwagens vol blad hebben we achter de wallen gewerkt. De tuin was nog erg kaal, maar de bladknoppen aan bomen en struiken lijken op barsten te staan en katjes verschenen aan wilgen en hazelaars. De vogels hebben nog veel van pinda’s, vetbolletjes en pindakaas gegeten. Af en toe liet ook de grote bonte specht zich verleiden en eenmaal zagen we een sperwer heel even bij het voer. Af en toe vlogen er al bijen.

Van de jonge parelhoendertjes lag er op de laatste dag van februari een zomaar dood in de tuin, onbeschadigd. Geen idee waardoor dit beestje geveld werd. We hebben er nu nog 5 en ze lopen nog steeds bij stiefmoeder kip. De drie oude parelhoenders zijn niet vriendelijk voor de jongen, maar het zal wel wennen. Van de jongen zijn er drie donkergrijs met “pareltjes”, er is een lichtgrijze en een witte die in de groei een beetje achter blijft, waarschijnlijk omdat ze een scheef pootje heeft en daardoor wat moeilijker loopt dan de rest van de familie.

P.S. Op 3 maart: 2 ooievaars gearriveerd! Hoera!
 

januari 2009

Na een kwakkelend begin van het jaar kregen we toch weer een periode met vorst, voldoende om te schaatsen. Er kwam dan wel geen elfstedentocht, maar er was veel schaatsplezier in het land. Er was aardig wat zon deze maand, natuurlijk ook mist en door een schrale noordoosten wind hadden we af en toe een paar ijzige dagen.
Het is nog niet duidelijk wat de vorstperiode voor schade aan de tuin heeft gebracht. De planten waren zoveel kou niet meer gewend! In de kale wintertuin hingen in een van de appelbomen nog 2 eivormige courgettes, maar na de vorst bleken ze eindelijk het loodje te hebben gelegd en op de grond gevallen.
Toch komen andere planten weer tot bloei zoals helleborus, viburnum, winterjasmijn en winterakonietjes. De sneeuwklokjes steken hun kopjes al ver boven de grond en de toverhazelaar is ook bijna zover.
In de moestuin staan nog boerenkool, wat zielige preitjes en lekkere veldsla.
In vorige “Actueeltjes” schreef ik over jonge parelhoenders (zie Actueel september 2008 t/m november 2008). De stand van zaken nu: op 24 januari haalden we de 6 overgebleven jonge parelhoenders, 4 donker- en 2 lichtgekleurde, met hun stiefmoeder kip op en zetten ze ’s avonds in het nachthok. Dat ging met veel kabaal gepaard maar ze waren in het donker snel weer rustig en de volgende ochtend liepen ze met hun adoptiefmoeder in de ren. Omdat ze nog niet zo groot zijn en daardoor een gemakkelijke prooi (vooral de lichtgekleurde) voor de roofvogels hier in de buurt laten we ze nog maar niet loslopen in de tuin. Zo kunnen ze, door het gaas heen, ook goed wennen aan de andere 3 parelhoenders en de kippen. De kippen die nu nog vrij rondlopen gaan binnenkort weer in de ren omdat ze anders alle voorjaarsbloeiers ondersteboven krabbelen. Het blad dat we in de borders hadden laten liggen hebben ze voor een groot deel over het gras verspreid zodat we hier altijd werk blijven houden.
Enkele bomen werden gekapt en we hebben nu een flinke voorraad hout voor onze speksteenkachel. Met snoeien zijn we nog lang niet klaar.
Landschap Overijssel heeft in het Reestdal de houtwallen gesnoeid. Het ooievaarsnest staat nu weer vrij. Eind februari hopen we de ooievaars weer terug te zien. Vanaf het nest zullen ze nu een onbelemmerd uitzicht hebben over de omgeving.
Op 1 maart organiseert De Kruidenhoeve een huiskamerconcert: Luko Hans, piano, en Eliene Schuinder, fluit, spelen een nieuw programma met voornamelijk licht klassieke muziek en jazz.

   

                        

   

Welkom
Hoofdmenu
OER-koken ANDERS
Arrangementen
Agenda 2016
Expositie 2016
SpeurNeuzenPad
Diverse tuinen
Plattegrond
Routebeschrijving
Bed&Breakfast
Vakantieverblijf
Wandelmogelijkheden
Anbi Donatie
Vrienden van de Kruidenhoeve
Rustpunt
Links

 Opengesteld in juni, juli en augustus
___________________________________________________
bulletelke dinsdag en woensdag van 12.00 tot 17.00 uur
bulletOpen Tuinendag 3e zaterdag in juni
bulletgroepen en rondleidingen op afspraak op andere dagen mogelijk
bulletmogelijkheid tot vakantieverblijf en bed&breakfast