STICHTING
DE KRUIDENHOEVE
(Anneke en Willem Smits)

Den Oosterhuis 10, 7707 PE Balkbrug (O)

Een nogal sombere, natte en stormachtige decembermaand met groene feestdagen ligt achter ons. Geen sneeuw deze keer.

Natuurlijk moest er in de tuin nog steeds veel blad en afgewaaide takken geruimd worden en er moest heel veel worden gesnoeid. Dat werk gaat voorlopig nog door!

Deze maand hadden we twee dagen achter elkaar een grote groep wandelaars (resp. 46 en 57 personen, lezers van het Nederlands Dagblad) die De Kruidenhoeve als startpunt van een deel van de wandeling "Loop van de Reest" hadden gekozen. Dat vereiste de nodige voorbereiding, maar alles verliep naar tevredenheid. Vanwege het zachte weer en de daarmee gepaard gaande regen was het Reestdal hier en daar zonder hoge waterdichte wandelschoenen vrijwel onbegaanbaar. Het Drents Landschap had in de buurt van het Jodenvonder maatregelen getroffen en Willem had aan de Overijsselse kant van de Reest diepe modderkuilen opgevuld met tegels en pallets om de wandelaars droge voeten te laten houden. Het hielp gelukkig grotendeels!

Aan het begin van de maand waren Joop en Lex er nog een paar dagen voor de nodige tuinklussen en houtzaagwerk en Martin was er iedere week een aantal uren. Het bleef maar zacht weer en dan is het lekker werken in de buitenlucht; d.w.z. als het droog blijft.....  In de tuin bloeiden o.a. nog diverse rozensoorten, goudsbloemen en een klein prunusboompje. Ook de bloei van winterjasmijn fleurt al tijden de kale wintertuin op.

Met ezel Midas liepen we in onze waterdichte snowboots al glibberend door de modder voor de derde keer door het met toortsen verlichte Reestdal tijdens het evenement "Kerst met een knipoog". Nee, niet als Jozef en Maria zoals velen dachten; wij waren van de "catering": we mochten de acteurs onderweg bij de verschillende kerstscènes van warme chocolademelk of glühwein voorzien, Midas droeg een pakzadel met tassen met daarin de thermoskannen en bekertjes. Handig en nog leuk ook! Het was die dag regenachtig, maar tegen de avond werd het droog en helder. Privé hadden we natuurlijk ook allerlei belangrijke zaken; o.a. een aantal (kerst)optredens met onze zangkoren. Het was een drukke maand.

Na de kerstdagen hebben we 5 jonge hennen gekocht omdat er van onze kippen weer enkele oude hennen waren doodgegaan en er maar 3 kippen en een haan waren overgebleven. Onze kippen waren tijdens en na de ruiperiode helemaal van de leg, maar de nieuwe kippen leggen wel eieren. Oude en nieuwe kippen moeten nog wel aan elkaar wennen. Gelukkig lopen ze in deze winterperiode vrij in de tuin en ruimte is noodzakelijk voor een vreedzame integratie. Kippen gedragen zich soms als kannibalen!

Het bleef nog een hele tijd mooi, zonnig en rustig herfstweer. De tuin bleef mooi en er bloeide veel. Daarna belandden we wekenlang in de mist. Het maakte de wereld erg klein en donker. Ook daar kwam de tuin min of meer ongeschonden uit en we kregen helder weer met zon en wat lichte vorst in de nacht. Het is vrijwel de hele maand droog gebleven. Het enige vocht werd door de mist geleverd. Langzamerhand werden de warme herfsttinten valer. Toch was er aan het eind van de maand nog wel bloeikleur van onder andere rode chrysanten, roze roosjes, gele winterjasmijn en rode sierappeltjes. En nog steeds waren er oranje lampionnetjes! 

De dahliaknollen konden we gemakkelijk en vrij droog uit de grond halen en voor de winter in de kelder opbergen. het verdere werk bestond vooral uit snoeien en heel veel blad ruimen. Gelukkig hadden we hulp: natuurlijk van Martin die iedere week enkele uren komt helpen. Verder hadden we drie stagiaires vanuit het voortgezet onderwijs die bij ons hun maatschappelijke stage invullen. En daarnaast kwamen broer Joop en zwager Lex weer om diverse tuinklussen te klaren. We mopperen dus niet! Maar… er blijft (gelukkig) altijd genoeg werk over voor onszelf. 

Deze maand heb ik voor bejaarden in een verzorgingstehuis een middag verzorgd met het vertonen van dia's van De Kruidenhoeve en met zingen, samen met de bewoners. Dit was ten bate van Stichting De Kruidenhoeve. Met ons Tuinkoor traden we eveneens op in een verzorgingstehuis; erg leuk en vooral dankbaar werk. 

Met de oudste van onze twee poezen ging het de laatste tijd erg slecht. We hebben haar helaas moeten laten inslapen. Ze heeft hier altijd een heerlijk vrij leventje gehad maar de laatste tijd ging het hard bergafwaarts met haar. Ze is 15,5 jaar oud geworden. Nu hebben we er een (asiel)kat bij, een echte lieverd, maar die moet nog wennen aan de kippen en andersom natuurlijk ook. Daarom hebben we onze kippen, die al een paar weken los liepen in de tuin, voor alle zekerheid, tijdelijk opnieuw naar de ren verbannen. Onze andere poes moet ook nog even aan de nieuweling wennen, maar dat gaat zeker lukken!  

Langzaam verkleurde de nazomertuin naar een tuin met prachtige, warme  herfsttinten! Vooral de kleuren van de moeraseiken zijn schitterend! We boften want de nachtvorstjes waren niet al te zwaar zodat dahlia’s en veel andere bloeiers de tuin bleven opvrolijken. Wel werden de kleuren van de dahlia’s fletser. Er was nog aardig wat zon en dat doet mens en tuin goed! Begin oktober hadden we nog dagen met zomerse temperaturen en aan het eind van de maand was het heel zacht weer. We zagen af en toe een vlinder. Ook de vogeltjes lieten zich vaak nog horen. Ook de bijen, die normaal gesproken al een poosje in winterslaap zijn, vlogen nog.
De haan en kippen lopen er armoedig bij want ze zijn bijna allemaal in de rui. Eieren leggen ze nauwelijks meer.

De noten vielen tot halverwege de maand, net als de tamme kastanjes. Appels en peren waren toen al grotendeels geplukt. Van de kweepeer kwam dit jaar maar een kleine oogst. Van de laurier/laurus nobilis (dat is niet de giftige grofbladige laurierkers/prunus laurocerasus die onder meer voor hagen gebruikt wordt!) en citroenverbena/aloysia citriodora oogstten we het blad voor keukengebruik. De laurier koken we mee met bijvoorbeeld rode kool, peulvruchten en soep en van het blad van de citroenverbena kun je heerlijke thee zetten, al of niet in combinatie met andere kruiden. Omdat het met de nachtvorst tot nu toe meeviel kunnen we uit de groentetuin nog volop snijbiet, bietjes, worteltjes, pastinaak en andijvie eten.

Bij onze buren ving de kat een wezel. Zou die wezel een van onze parelhoenders, die altijd los rondlopen, hebben aangevallen of was het een ander roofdier? Er lag een berg veren in de parkeerwei en een van de parelhoenders liep er (en loopt er nog) verfomfaaid bij. Hij heeft het avontuur waarschijnlijk ternauwernood overleefd.

In de tuin is al veel opgeruimd; veel blad en afgesnoeide takken, met dank aan vrijwilliger Martin. Er komen nog veel meer blad en takken aan; voorlopig werk genoeg!

september 2011

 De kalender gaf al herfst aan toen we toch nog konden genieten van een prachtige nazomer! Dat hadden we na die koude, natte zomer echt wel verdiend! De tuin kon het ook waarderen en toonde nog veel bloemenpracht naast heel veel kleurige bessen en beginnende herfstkleuren. De zonnebloemen deden hun naam eer aan in deze zonnige tijd. Ze stonden echt te genieten! Ook blij met de zon waren de vlinders die er ineens weer waren. Afgelopen maanden hebben we ze niet vaak gezien. En de vlinderstand was de laatste jaren al zoveel achteruitgegaan…

De oogsttijd van noten brak aan; een goede oogst. Overal staan nu de kratjes en dozen met noten te drogen en omdat het zonnig was kon dat grotendeels buiten gebeuren.
De tamme kastanjes begonnen ook te vallen, net als peren (meer dan andere jaren), en appels en kweeperen (minder dan andere jaren). We hebben het weer druk met het maken van appel-, peren- en kweeperenmoes.
In de moestuin zijn al veel groentesoorten geoogst: allerlei soorten bonen, (snij)biet, worteltjes, andijvie, sla en nog veel meer. De pompoenen hadden het moeilijk deze zomer; vocht genoeg, maar te weinig zon.
Uit de koude kas kwamen tomaten en komkommers, maar van beide producten viel de oogst een beetje tegen. 
In de bessentuin staan nu nog rode en gele herfstframbozen en op andere plaatsen (doornloze) bramen. De laatste kasdruiven zijn geplukt. Buiten hebben we nog wat druiven die helaas niet zo lekker zijn (maar de vogels lusten ze wel graag). 

Vrijwilliger Martin kreeg deze maand versterking want op 28 september kwamen Tessa, Mirjam, Gerda, Larissa en Annelies van het Vechtdal College uit Dedemsvaart om enkele uren vrijwilligerswerk te verrichten in het kader van de verplichte maatschappelijke stage. Het was prachtig weer en er werd met plezier in de tuin gewerkt aan een aantal klussen. Jong geleerd is oud gedaan! 

Halverwege de maand waren er nog veel ooievaars in het Reestdal, maar onze laatste ooievaar was toen al lang vertrokken; na 2 september hebben we hem/haar niet meer op het nest gezien. 

Augustus was vooral nat, koel en nogal somber; eigenlijk een beetje treurig…Tussen alle buien door was er redelijk wat tuinbezoek waaronder wederom een bus met Groei&Bloeimensen. Altijd leuk en inspirerend, zulke geïnteresseerde bezoekers.

Het uitgestelde zomeravondconcert ging op 18 augustus toch door ondanks het opnieuw heel slechte weer. Er waren niet zoveel mensen en daarom werd het tuinconcert in het theehuis gegeven. Dit was een noodoplossing die heel knus uitpakte. Het werd een prachtig concert waarbij de musici de denkbeeldige sterren van de hemel speelden.
Door het vele water en de wind gingen veel planten er al herfstig uitzien; uit de krachten gegroeid en vaak tegen de grond geslagen. Paddenstoelen stonden overal en veel blad en takken, o.a. van de eikenbomen, vielen massaal. Aan veel struiken hangen bessen en de noten, appels en peren vallen of waaien uit de bomen. Kortom: een vroege herfst.
Het onkruid groeide ook geweldig. Samen met onze vrijwilligers hebben we er strijd tegen geleverd. Zo blijven we bezig want er komt nooit een einde aan.
Het bakhuisje werd aangepakt tijdens een paar familiedagen; de klimop moest eraf want die verwoestte het pannendak. Dat was een hele klus tussen de vele buien door, maar het is toch grotendeels gelukt. Nu alleen de afwerking nog.
Deze zomer bleken we een onbekend soort plant rijk te zijn. Vlakbij de boerderij stond een hele groep hoog opschietende planten. We hadden geen idee wat voor soort. Er vormden zich bloeiaren maar ze hadden nog geen kleur toen we op “vroege vogels” hoorden over de plant ambrosia die veel allergieën veroorzaakt en die je meteen diende te verwijderen. Omdat de zaden ervan in vetbolletjes voor vogels voorkomen en we onze vogeltjes ’s winters op die plek o. a. met vetbolletjes verwennen werden wij nu getrakteerd op deze ambrosia. We hebben de planten dus direct verwijderd in de hoop dat ze niet terugkomen.

Onze ooievaars leken ook een beetje in de war…. De jongen waren vermoedelijk eind juli al naar warmere streken vertrokken. De oude vogels bleven achter en zaten ’s nachts samen op het nest. Tot zover was alles normaal. Plotseling zaten ze er met z’n drieën. ??? Na een paar dagen was er nog 1 en een dag later geen. Heel vreemd allemaal. Nu zullen ze dus naar het zuiden vertrokken zijn.
Een van onze parelhoenders is waarschijnlijk het slachtoffer geworden van een buizerd. Hij/zij lag in de wei, vlakbij de afrastering, heeft waarschijnlijk proberen te vluchten maar kon niet wegkomen door het hoge hek. Er lag een berg veren en het dier was flink toegetakeld maar waarschijnlijk te zwaar om mee te nemen.
Nu is het seizoen over. We blijven werken aan de tuin om volgend jaar weer goed voor de dag te komen.

Een natte, sombere en koele maand. Maar de tuin was prachtig. Vooral de vuurtuin was schitterend en vurig; eerst nog de vele klaprozen, papavers en daglelies naast ondermeer de goudsbloemen en heleniums en daarna ook nog eens de monbretia’s en de dahlia’s.
In de rest van de tuin kwamen ook  verschillende soorten floxen en Japanse anemonen tot bloei.
Op de eerste zaterdag, 2 juli, was het aardig weer en er was veel bezoek. Er kwam  ondermeer een scoutinggroep uit Apeldoorn om het SpeurNeuzenPad te lopen en om naar de verhalen te luisteren. En passant maakten ze ook nog de generale repetitie van het Tuinkoor mee dat op zondag 3 juli zijn optreden in de tuin had. Het was wat chaotisch maar wel erg leuk! Het optreden van het Tuinkoor trok de volgende dag ook weer veel enthousiaste mensen en ook toen bleef het droog. Toen er een paar dagen later een bus met Groei & Bloei mensen kwam regende het wel een beetje. Dat was even improviseren …, Maar gelukkig kwam de zon al snel door en liep iedereen genietend rond in onze mooie tuin. We kregen veel complimenten.
Vanwege het geweldig slechte weer rond zaterdag 16 juli is het zomeravondconcert niet doorgegaan. Het concert is uitgesteld tot donderdagavond 18 augustus in de hoop dat we dan meer geluk hebben met het weer!
Mede dankzij de hulp van de vele vogels in de buurt en onze eigen parelhoenders waren we snel door de rode, witte en kruisbessen heen. De Japanse wijnbes begon aan het eind van de maand te rijpen. Heerlijk! De noten, peren en pruimen doen het dit jaar goed, maar de appels laten het een beetje afweten.
De jonge ooievaars hebben zich al een tijd niet meer laten zien. Ze zullen op weg zijn naar warmere streken. Jammer. De oudervogels zitten nu ’s nachts samen op het nest en af en toe zitten ze er ook nog overdag of ze vliegen, al of niet klepperend, rondjes in de buurt.
De mollen hebben aardig huisgehouden in het gazon. We proberen ze min of meer door “pesten” weg te krijgen. In de moestuin staat al jaren een mollenverjager op zonne-energie. Dat helpt, maar in de rest van de tuin hebben we er eigenlijk veel meer nodig dan de paar die er staan. Hier en daar ziet het gras er niet ui!t!
Onze vrijwilliger Martin die een halve dag per week helpt heeft de laatste tijd veel gesnoeid, maar er moet nog veel meer ingekort worden want op sommige plekken komt te veel schaduw. Op een aantal plaatsen wil het gras niet al te best groeien omdat er te weinig zon komt.  En dan ook die mollen nog….

Natuurlijk, het was de laatste maand heel hard werken voor we open gingen op 1 juni. Mede dankzij de hulp van ijverige vrijwilligers lagen de tuinen er goed verzorgd bij. Nee, niet onkruidvrij, maar dat lukt met biologisch tuinieren toch nooit. Bovendien: een groot aantal onkruiden, of beter gezegd ongewenste kruiden, zijn van oudsher geneeskruiden en staan bij ons vaak met hun naam als zodanig vermeld op een bordje.
Deze maand gingen we van start met de nieuwe openingstijden, minder open dan voorgaande jaren. We wachten af hoe een en ander zich gaat ontwikkelen.

Op vrijdag 3 juli, op een winderige maar zonnige dag, werden de 3 jonge ooievaars van hun nest getild en geringd (foto’s Gert Vogelzang). De ringers, Annemieke en Wim, vonden dat de dieren er goed uitzagen; ze hadden de droge periode goed doorstaan. Hun gewicht schommelde tussen 2600 en 2750 gram en ze kregen ringnummers  268, 269 en 280 (geen typefout). 

Het weer in juni was nogal wisselvallig; enkele dagen superheet, maar ook geregeld wat regen, een enkele keer met wat onweer. Alles groeide als kool en de borders zijn nu dan ook mooi gevuld. Er kwam deze maand steeds meer kleur in de tuin (foto’s Christy). De mollen en woelmuizen hielden huis in het gras; jammer, maar de schade zal zich weer herstellen! 

Op 18 juni hadden we samen met de buren open dag. Helaas was het een zeer onstuimige “herfstdag” en daarom bleef het aantal bezoekers beneden verwachting. De mensen die wel kwamen waren erg positief, zowel over de Tuinen van De Kruidenhoeve als over de activiteiten bij onze buren.

Als verwacht was mei een heel drukke maand. Er viel nog heel veel te doen in de tuin. Gelukkig waren er verschillende hulpen: Esther, Martin, Jan en Jan Willem, Paul en ook nog schooljongens, Pieter Jan, Thijs en Yaron, die een aantal uren maatschappelijke stage moesten doen. Ze hebben allemaal hun steentje bijgedragen om de tuinen er zo verzorgd mogelijk uit te laten zien. Ondanks de buien van de laatste weken, is er nog steeds gebrek aan vocht. We hebben vaak moeten sproeien, maar toch zijn er verschillende planten verdroogd. Daarnaast heeft de late nachtvorst van begin mei nogal wat schade aangericht aan het jonge groen. Maar we weten uit ervaring dat zich dat zal herstellen.

Langzamerhand vullen de borders zich met zich uitdijende planten en daartussendoor proberen we nog steeds het oprukkende onkruid te bestrijden. Het blijft een moeizame strijd!

Hoewel we nog niet open waren voor bezoekers zijn de eerste groepen al geweest. De grootste groep kwam eigenlijk niet voor de tuinen, maar De Kruidenhoeve was even decor van een onderdeel van een voorstelling over het Jodenvonder, het bruggetje over de Reest. De eigenlijke voorstelling werd gegeven in boerderij Achter ’t Koeienpad in de buurtschap Nolde, net aan de andere kant van de Reest, dus in de provincie Drenthe. Het was een schitterende voorstelling. Schrijver/verteller Jan Veenstra schetste het verhaal van Bram, de Joodse marskramer, die ooit bij het vonder verdronken moet zijn. Het klezmerbandje “Klets” verzorgde de muzikale intermezzo’s.

Wat heel prettig was deze maand: de N48 die zich in onze buurt over het algemeen heel goed laat horen, was wekenlang afgesloten voor verkeer vanwege werkzaamheden. Wat een heerlijke rust! We hoorden alleen de vogels en slechts af en toe een machine op de weg. We genoten van de sfeer zoals die vroeger moet zijn geweest!

In de laatste week van april zagen we aan het gedrag van de ooievaars dat er wel jongen moesten zijn, maar pas op 11 mei zagen we twee kopjes boven het nest uitsteken. Omdat we zo druk bezig waren met het tuinwerk gunden we ons niet de tijd om lang te gaan zitten kijken hoe het stond met de jonge ooievaars. Nu zijn er drie kleine ooievaartjes te bewonderen en ze groeien goed. Ze zullen binnenkort worden geringd.

Wat een schitterende maand; zoveel zon, bloemen, (fruit)bloesem, fris groen blad aan bomen en struiken, broedende vogels, jonge ooievaars. Wat een mooie tijd van het jaar! Het was genieten, maar ook … heel hard werken!!

 Behalve al die overweldigende bloemenpracht in de tuin groeide uiteraard het onkruid ook enorm! Het is een jaarlijkse strijd die we moeten leveren, dit jaar samen met Esther, Jan en Jan Willem; een strijd die we nooit helemaal zullen winnen. Maar, denk ik dan: als de planten binnenkort flink gegroeid zijn zie je het onkruid een stuk minder! Tineke, die ons jarenlang trouw hielp als vrijwilligster, heeft het tegenwoordig erg druk met het organiseren van prachtige wandeltochten die zij begeleidt als gids (zie ook www.wandelenmetgids.nl). Heel vaak wordt er gestart bij De Kruidenhoeve. De wandelaars zijn altijd erg enthousiast over de verrassende en idyllische omgeving van het Reestdal.

 Nog een maand en dan gaan de tuinen tot en met 31 augustus weer iedere woensdag open voor bezoekers, ja, inderdaad, een dag minder dan vorige jaren en de openingstijden zijn dan van 11.00 tot 17.00 uur. Natuurlijk kunnen groepen op afspraak op andere dagen de tuinen komen bezoeken. Er hebben zich al een aantal groepen gemeld. Leuk!

De meeste dagen van april waren prachtig, vaak zelfs zomers warm, maar de nachten waren nog wel koud. Erg droog was het ook; er waren slechts een paar piepkleine buitjes. Daarom hebben we al geregeld moeten sproeien (waardoor het ongewenste kruid weer flink groeide!). Terwijl het gras van De Kruidenhoeve met heel veel vrolijke madeliefjes het, dankzij het sproeien, maar net redde, veranderden de groene velden om ons heen geregeld van kleur. Na het lila van de pinksterbloemen en het geel van de boter- en paardenbloemen kleurden de weilanden rood van de veldzuring. Het voorjaar is zo mooi!

Het Tuinkoor oefent elke week om op het naderende tuinconcert, zondagmiddag 3 juli, goed voor de dag te komen. Er wordt enthousiast gerepeteerd!

Wat een heerlijke lentemaand was maart! Heel veel planten, struiken en bolgewassen kwamen tot ontluiken. Ja, het was wel erg droog aan het eind van de maand, maar “gelukkig” regende het de laatste dagen van de maand.

Werk aan de winkel! Met het mooie voorjaarsweer is het geen straf om te snoeien, te wieden te verplanten, enzovoort.

Om te beginnen kwamen broer Joop en zwager Lex om blad uit de borders te ruimen, maar het accent kwam toch te liggen op het toppen van een paar oude hulstbomen en coniferen die veel te hoog waren geworden. De toppen die er af moesten waren dan ook zo’n 6 à 8 meter lang. Het was een geweldige klus. Daarna zag ons bosje er erg kaal uit. We gaan er van uit dat één en ander deze zomer wel weer bijkomt, temeer daar we ook wat nieuwe struikjes hebben gezet op de kaalgevallen plekken. Nadat Joop en Lex na een paar dagen weer vertrokken waren kwam de volgende ploeg om het karwei af te maken. Op vrijdag 18 maart kwamen in het kader van NL doet maar liefst 10 vrijwilligers opdraven om de handen uit de mouwen te steken. Het was gelukkig een mooie dag en al gauw gingen jassen en dikke truien uit. Buurman Arend kwam met een minikraantje om stobben te rooien en van het vele snoeihout werd een vuur gestookt (ja, we hadden vergunning!), er werd blad geharkt, onkruid gewied en nog meer gesnoeid. En… het was erg gezellig! In de weken daarna kwamen Jan Willem, Jan en Esther nog weer terug om verder te werken. Echt fantastisch!

Op de avond van die vrijwilligersdag trad het Tuinkoor van De Kruidenhoeve op in het theatertje in de gerestaureerde gashouder in Dedemsvaart. Willem en ik zingen allebei in dit koortje. Eigenlijk was dit optreden vanwege het 10-jarig bestaan van vertelkring “In Geuren en Kleuren” waarvan ik ook lid ben. Het Tuinkoor verzorgde de “muzikale omlijsting” van de verhalen. De combinatie viel erg in de smaak en is beslist voor herhaling vatbaar. Het Tuinkoor gaf op zondagmiddag nogmaals acte de présence in een bejaardenhuis. Drukke tijden!

De laatste dagen van maart waren regenachtig en ook daar waren we blij mee want de tuin had wel wat water nodig! Meteen komt er van alles boven de grond en, natuurlijk, het onkruid groeit het hardst!
De ooievaars broeden en we hopen dat het dit jaar allemaal goed gaat!
Zo zijn we weer een nieuw tuinseizoen ingegaan en we gaan er een mooie tijd van maken. We willen graag veel mensen van al het moois laten meegenieten.

Het duurde weken voor de sneeuw helemaal verdwenen was en het even haast voorjaar leek. Van het “voorjaar” kwamen we in herfstachtig weer terecht en tenslotte werd het weer een beetje winter. Ja, we leven nu eenmaal in Nederland.

Onder de sneeuw kwamen bloeiende viooltjes en madeliefjes vandaan, net als de boerenkool en spruiten die zich van kou niets aantrekken. Daarnaast kregen we bergen blad te verwerken. Dat kwam omdat eind november nog niet al het blad gevallen was. Met de vorst kwam dat naar beneden en tijdelijk onder de sneeuw terecht. Na de sneeuwperiode hielpen onze, in de winter loslopende, kippen een handje om al dat blad over het gras te verspreiden. Dagen ben ik bezig geweest om een deel van het gras in de tuin, nl. bij de entree en het theehuis, min of meer bladvrij te maken. Het was heerlijk om na de sneeuwperiode weer buiten actief te kunnen zijn, maar mijn rug was er minder blij mee. Het was naar mijn idee erg noodzakelijk omdat er zaterdag 29 januari ongeveer 100 wandelaars langs zouden komen. Wij waren stempelpost. En dan wil je toch als tuinvrouw dat het er een beetje netjes uitziet? De wandelaars waren enthousiast over de prachtige route (30 km) die door de wandelvereniging van Staphorst georganiseerd was. Het was prachtig weer, wel koud, maar de zon scheen.

De winter begon vroeg en na deze eerste lange vorstperiode hadden we een beetje het gevoel dat we het nu wel gehad hadden, maar er kan nog heel wat winter komen. Intussen zijn de mollen actief en maken grote molshopen in het gras. Aan enkele struikjes zitten al groene blaadjes en er is er bloei van toverhazelaars en winterjasmijn. De bolgewassen staan al een flink eind boven de grond. De sneeuwklokjes gaan ook binnenkort in bloei en dat betekent dat de kippen weer naar binnen moeten omdat ze graag de bolletjes uit de grond krabben. Ik vind het altijd zo gezellig die kippen in de tuin en daarom kijk ik het dus nog even aan. Er is al een kip die af en toe weer een ei legt.

Onze tuinvogels hebben het nog steeds heel druk met pinda’s, vetbolletjes en de zoveelste pot pindakaas.

Er is verder niet zoveel te melden. Ik hoop over een maand te kunnen schrijven dat de ooievaars terug zijn.